H ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ἀρχική σελίς Ὄπισθεν

      ῾Ο Σεβ. ᾿Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Εὐρώπης, κ. Τιμόθεος (Παπουτσάκης),  ἐγεννήθη τό ἔτος 1915 εἰς Γαβαλομούρι Χανίων, ὅπου ἐξέμαθε τά πρῶτα γράμματα. Μετά τάς ἐγκυκλίους σπουδάς ἐφοίτησεν εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, μετά δέ τήν ἐκεῖθεν ἀποφοίτησίν του ὑπηρέτησεν ὡς ὑπαξιωματικός τήν στρατιωτικήν του θητείαν, κατά δέ τόν ἑλληνοϊταλικόν πόλεμον ὡς στρατιωτικός ἱεροκῆρυξ εἰς τό βορειοηπειρωτικόν μέτωπον, δημοσιεύσας μετέπειτα τά ἀπομνημονεύματά του ἐκ τῆς πολεμικῆς περιόδου. Κατά τήν ἐπακολουθήσασαν σκληράν κατοχήν εἰργάσθη ἐθελοντικῶς ἐν Πειραιεῖ εἰς τήν ᾿Εθνικήν ᾿Οργάνωσιν Χριστιανικῆς ᾿Αλληλεγγύης, κηρύττων ταυτοχρόνως εἰς Ναούς, Σχολεῖα καί Νοσοκομεῖα τόν Λόγον τοῦ Θεοῦ. Μετά τήν κατάληψιν τῆς Κρήτης ὑπό τῶν Γερμανῶν ἐγκατεστάθη εἰς Χανιά, ὅπου τό ἔτος 1942 ἐκάρη Μοναχός εἰς τήν ῾Ι. Μονήν Γουβερνέτου καί ἐν συνεχείᾳ ἐχειροτονήθη Διάκονος καί Πρεσβύτερος, χειροθετηθείς εἰς ᾿Αρχιμανδρίτην. Μετά πολύπλευρον εἰς Κρήτην ἐθνικοθρησκευτικήν δρᾶσιν μετέβη τό ἔτος 1950, καί ἐπί διετίαν, εἰς Γαλλίαν δι’ εὐρυτέρας σπουδάς. ᾿Επανελθών εἰς ᾿Αθήνας ὑπηρέτησεν ὡς ῾Ιερατικῶς Προϊστάμενος τοῦ κεντρικοῦ ῾Ι. Ναοῦ Χρυσοσπηλαιωτίσσης καί παραλλήλως ῾Υποδιευθυντής καί Πνευματικός τοῦ Θεολογικοῦ Οἰκοτροφείου τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος. Τόν Μάϊον τοῦ 1956 ἐξελέγη ᾿Επίσκοπος Γορτύνης καί ᾿Αρκαδίας, ὅπου καί ἐδημιούργησε μέγα ἱεραποστολικόν ἔργον καί πολλά εὐαγῆ ἱδρύματα, εὐρύτερον γνωστά, περί τό προσκύνημα πλησίον τῶν Μοιρῶν Κρήτης καί ὑπό τήν ἐπωνυμίαν «Παναγία ἡ Καλυβιανή». Τήν 10ην Μαρτίου 1978 ἐξελέγη ᾿Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, συγγράψας ταυτοχρόνως πλειάδα θεολογικῶν καί ἐκκλησιαστικῶν μελετῶν. Μετέσχεν εἰς διάφορα διεθνῆ συνέδρια. ᾿Εκδίδει τό μηνιαῖον χριστιανικόν περιοδικόν «᾿Αναγέννησις» καί πραγματοποιεῖ σειράν διαλέξεων, ὁμιλιῶν καί συνεντεύξεων εἰς τό Πνευματικόν Κέντρον τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Αρχιεπισκοπῆς Κρήτης καί εἰς διαφόρους ραδιοφωνικούς καί τηλεοπτικούς σταθμούς. ῾Ο ᾿Αρχιεπίσκοπος Τιμόθεος παρουσίασε λαμπρά ἐπιτεύγματα. ῞Ιδρυσε τήν ᾿Ανωτέραν ᾿Εκκλησιαστικήν Σχολήν Κρήτης εἰς ῾Ηράκλειον μέ θαυμαστήν ὀργάνωσιν εἰς προσωπικόν, σπουδαστάς καί λειτουργικότητα. ῞Ιδρυσε τό Πνευματικόν Κέντρον μέ πολλαπλῆ δραστηριότητα καί μάλιστα εἰς ἐπιστημονικάς ὑψηλοῦ ἐπιπέδου συνάξεις καί διαλέξεις.

᾿Ονομαστήρια· 22 ᾿Ιανουαρίου.

 

    ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου καί Σελίνου, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος ῾Εσπερίας Κρήτης, κ. Εἰρηναῖος (Γαλανάκης), ἐγεννήθη εἰς Νεροχώριον Χανίων τό 1911. Μετά τάς ἐγκυκλίους αὐτοῦ σπουδάς ἐφοίτησεν εἰς τό ῾Ιεροδιδασκαλεῖον Κρήτης (1927-1932). Μετά τήν ἀποφοίτησίν του ἐκ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν (1937), ὑπηρέτησεν ὡς λαϊκός Θεολόγος εἰς Σχολεῖα Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως τῆς πόλεως Χανίων (1938-1945). Τό ἔτος 1946 ἐχειροτονήθη Διάκονος καί Πρεσβύτερος, διωρίσθη ῾Υποδιευθυντής τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κρήτης καί παρέμεινεν εἰς τήν θέσιν αὐτήν μέχρι τό ἔτος 1957. ᾿Εσπούδασε Χριστιανικήν Κοινωνιολογίαν εἰς τά Καθολικά Πανεπιστήμια Λίλλης καί Παρισίων (1951-1952). ᾿Επιστρέψας εἰς τήν ῾Ελλάδα ἐδίδαξε καί πάλιν εἰς τήν ᾿Εκκλησιαστικήν Σχολήν Κρήτης  καί τόν Δεκέμβριον τοῦ 1957 ἐξελέγη ᾿Επίσκοπος τῆς ᾿Επισκοπῆς Κισάμου καί Σελίνου, εἰς τήν ὁποίαν ἐδημιούργησε πλειάδα μαθητικῶν Οἰκοτροφείων, ᾿Επαγγελματιικῶν Σχολῶν, τό ᾿Αννουσάκειον Γηροκομεῖον-Θεραπευτήριον, καθώς καί τήν ᾿Ορθόδοξον ᾿Ακαδημίαν Κρήτης. Τόν Δεκέμβριον τοῦ 1971 ἐξελέγη Μητροπολίτης τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας, ἡ ὁποία δι’ ἐνεργειῶν του ἀνεγνωρίσθη εἰς Γερμανίαν ὡς τρίτη ἐπίσημος ᾿Εκκλησία (1974) καί ὠργανώθη μέ δεκάδας ἐνοριῶν, ῾Ιερῶν Ναῶν, εἰς δέ τήν Πρωτεύουσαν Βόννην ἀνηγέρθη ᾿Επισκοπικόν Μέγαρον μετά τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ τῆς ῾Αγίας Τριάδος, μετά αἰθουσῶν Συνεδρίων, ξενώνων κλπ. Τό ἔτος 1981 ἐπανῆλθεν εἰς τήν προτέραν αὐτοῦ ἐπαρχίαν Κισάμου καί Σελίνου, ὅπου καί ὑπηρετεῖ μέχρι σήμερον. ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου καί Σελίνου συνέγραψε πολλά βιβλία ᾿Ορθοδόξου λαϊκῆς παιδείας καί ἔχει πρωτοστατήσει εἰς τήν δημιουργίαν λαϊκῶν ἑταιριῶν διά τήν οἰκονομικήν ἀνάπτυξιν τῆς Κρήτης.

᾿Ονομαστήρια· 23 Αὐγούστου.
 

 

      ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Γορτύνης καί ᾿Αρκαδίας, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Κεντρῴας Κρήτης, κ. Κύριλλος (Κυπριωτάκης) ἐγεννήθη εἰς Πύργον Μονοφατσίου Κρήτης τό ἔτος 1932. Τό 1955 ἐκάρη Μοναχός εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίου Γεωργίου ᾿Επανωσήφη καί τό 1956 ἐχειροτονήθη Διάκονος. ᾿Εν συνεχείᾳ ἐνεγράφη εἰς τήν ῾Ι. Θεολογικήν Σχολήν Χάλκης, ἐξ ἧς ἀπεφοίτησε τό 1961. Τό αὐτό ἔτος ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος καί ὑπηρέτησεν τήν ᾿Εκκλησίαν ὡς ᾿Επιμελητής τῆς ῾Ι. Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης (1961-1962) καί ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Αρχιεπισκοπῆς Κρήτης (1962-1975). Τήν 8ην Φεβρουαρίου 1975 ἐξελέγη Μητροπολίτης Κισάμου καί Σελίνου. Τό 1979 ἐξελέγη Μητροπολίτης Γορτύνης καί ᾿Αρκαδίας.

᾿Ονομαστήρια· 18 ᾿Ιανουαρίου.

 

      ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνίας καί ᾿Αποκορώνου, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Κρητικοῦ καί Μυρτώου Πελάγους, κ. Εἰρηναῖος ἐγεννήθη τό ἔτος 1933. ᾿Εφοίτησεν εἰς τήν ᾿Εκκλησιαστικήν Σχολήν Κρήτης, τήν ῾Ι. Θεολογικήν Σχολήν Χάλκης καί τό Κολλέγιον τοῦ ῾Αγίου Βονιφατίου ἐν Warminster ᾿Αγγλίας. Διετέλεσεν ᾿Εφημέριος τοῦ Βristol ᾿Αγγλίας, Πρωτοσύγκελλος τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως Κισάμου καί Σελίνου καί Διευθυντής–Σχολάρχης τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κρήτης. ᾿Επίσκοπος ἐξελέγη τήν 23ην Φεβρουαρίου 1975.
 

᾿Ονομαστήρια· 23 Αὐγούστου.

 

     ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Νοτίου Κρήτης, κ. Εἰρηναῖος (κατά κόσμον Νικόλαος Μεσαρχάκης) ἐγεννήθη ἐν Σπηλιᾷ Κισάμου τοῦ νομοῦ Χανίων Κρήτης τό ἔτος 1944. ᾿Απεφοίτησεν ἐκ τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κρήτης τό 1963. Τό 1964 ἐχειροτονήθη Διάκονος καί ἐνεγράφη εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν Γωνιᾶς, ὡς ἀδελφός αὐτῆς. Τό 1965 εἰσήχθη εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν.  Τό 1970 ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος καί ἐχειροθετήθη εἰς ᾿Αρχιμανδρίτην, ὑπηρετήσας ἐπί 10 ἔτη ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς ῾Ι. Μητροπόλεως Κισάμου καί Σελίνου καί ὡς Γενικός Διευθυντής τῶν ῾Ιδρυμάτων αὐτῆς, ἐνῶ παραλλήλως ἐδίδαξεν ὡς Καθηγητής Θεολόγος καί ὑπηρέτησεν ὡς Διευθυντής εἰς Σχολεῖα τῆς Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως. Τό 1987 ἐχειροθετήθη εἰς ῾Ηγούμενον τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς Γωνιᾶς, εἰς ἥν θέσιν παρέμεινε μέχρι τῆς ἐκλογῆς του εἰς ᾿Επίσκοπον, τήν 14ην Φεβρουαρίου 1990, εἰς τήν ῾Ιεράν Μητρόπολιν Λάμπης, Συβρίτου καί Σφακίων. ῾Η χειροτονία του ἐγένετο τήν 22αν τοῦ αὐτοῦ μηνός καί ἡ ἐνθρόνισίς του τήν 29ην ᾿Απριλίου 1990. Συνέγραψεν ἄρθρα ποικίλου περιεχομένου καί ἐπραγματοποίησεν πολλάς εἰσηγήσεις εἰς συνέδρια ἐν τῇ ᾿Ορθοδόξῳ ᾿Ακαδημίᾳ Κρήτης.

᾿Ονομαστήρια· 23 Αὐγούστου.

 

    ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Πέτρας καί Χερρονήσου, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Καρπαθίου Πελάγους, κ. Νεκτάριος (Παπαδάκης) ἐγεννήθη τό 1951 εἰς Καταλαγάρι Πεδιάδος ῾Ηρακλείου. ᾿Αποφοιτήσας τοῦ Γυμνασίου ᾿Αρχανῶν, ἐσπούδασεν εἰς τό ᾿Ανώτερον Φροντιστήριον τῆς Ριζαρείου ᾿Εκκλησιαστικῆς Σχολῆς (1969-1971) καί ἐν συνεχείᾳ εἰσήχθη εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, ἀποφοιτήσας τό 1975. Τό 1970 ἐκάρη Μοναχός εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίου Γεωργίου ᾿Επανωσήφη. Τό 1971 ἐχειροτονήθη Διάκονος καί τό 1972 Πρεσβύτερος. ῾Υπηρέτησεν εἰς τήν ῾Ιεράν ᾿Αρχιεπισκοπήν Κρήτης ὡς Διευθυντής τοῦ Γενικοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου (1975-1977), ὡς Γενικός ᾿Αρχιερατικός ᾿Επίτροπος (1977-1978) καί ὡς Πρωτοσύγκελλος (1978-1990). ᾿Επίσης διετέλεσε Καθηγητής εἰς Σχολεῖα Μέσης ᾿Εκπαιδεύσεως. Μητροπολίτης Πέτρας ἐξελέγη τήν 6ην ᾿Οκτωβρίου 1990. Διά τῆς ὑπ’ ἀριθμ. πρωτ. 981/2001 Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Πράξεως καί τοῦ Νόμου 2942/2001, ἡ ῾Ιερά Μητρόπολις Πέτρας μετονομάσθη εἰς ῾Ιεράν Μητρόπολιν Πέτρας καί Χερρονήσου.

᾿Ονομαστήρια· 9 Νοεμβρίου.

 

    ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης ῾Ιεραπύτνης καί Σητείας, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος ᾿Ανατολικῆς Κρήτης, κ. Εὐγένιος (Πολίτης) ἐγεννήθη εἰς ῾Ηράκλειον Κρήτης τό ἔτος 1952. Παρηκολούθησεν εἰς ῾Ηράκλειον τάς γυμνασιακάς σπουδάς καί τό ἔτος 1971 εἰσήχθη εἰς τήν ᾿Ανωτέραν Παιδαγωγικήν ᾿Εκκλησιαστικήν ᾿Ακαδημίαν Θεσσαλονίκης ἀπ’ ὅπου καί ἀπεφοίτησεν λαβών τό πτυχίον τοῦ ῾Ιεροδιδασκάλου. Τό 1973 εἰσήχθη μέ Πανελληνίους ἐξετάσεις εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν Θεσσαλονίκης λαβών τό πτυχίον αὐτῆς τό 1977. Τό 1978-1980 εἰσάγεται καί ἐγγράφεται εἰς τόΜεταπτυχιακόν τμῆμα Σπουδῶν τῆς αὐτῆς Θεολογικῆς Σχολῆς καί προσλαμβάνεται ὡς ᾿Επιστημονικός Συνεργάτης εἰς τήν ἕδραν τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου καί Ποιμαντικῆς.Μετέχει διασκέψεων καί συνεδρίων ὡς ὑπότροφος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῶν σπουδῶν του. Τό 1980 ἐπιστρέψας εἰς Κρήτην, κείρεται Μοναχός καί χειροτονεῖται Διάκονος εἰς τήν ῾Ιεράν Μονήν ῾Αγίου Γεωργίου ᾿Επανωσήφη. Τό 1982 χειροτονεῖται Πρεσβύτερος, λαμβάνει τό ὀφφίκιον τοῦ ᾿Αρχιμανδρίτου καί διορίζεται ῾Ιεροκῆρυξ τῆς ῾Ι. ᾿Αρχιεπισκοπῆς Κρήτης. Τό 1984 προχειρίζεται ῾Ηγούμενος τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς ῾Αγίου Γεωργίου Γοργολαΐνι καί ἐργάζεται διά τήν ἀνακαίνισιν καί λειτουργίαν αὐτῆς μέχρι καί τῆς εἰς ᾿Επίσκοπον ἐκλογῆς του τήν 14ην ᾿Ιουνίου 1994, εἰς τήν ῾Ιεράν Μητρόπολιν ῾Ιεραπύτνης καί Σητείας. ᾿Ησχολήθη μέ τήν ῾Ιεράν ᾿Εξομολόγησιν, τό κήρυγμα καί τήν κατήχησιν τῆς Νεότητος, συμμετέσχε εἰς συνέδρια καί ἐδημοσίευσεν ἄρθρα εἰς διάφορα περιοδικά.

᾿Ονομαστήρια· 13 Δεκεμβρίου.


   ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος ῎Ανω Κρήτης καί Πελάγους Κρητικοῦ, κ. ῎Ανθιμος (Συριανός) ἐγεννήθη τό 1953 εἰς ῾Ηράκλειον Κρήτης. ᾿Εσπούδασεν εἰς τήν Θεολογικήν καί Φιλοσοφικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν, εἰς τό Οἰκουμενικόν ᾿Ινστιτοῦτον τοῦ Μποσέ ῾Ελβετίας, εἰς τό Καθολικόν ᾿Ινστιτοῦτον καί τό Πανεπιστήμιον τῆς Σορβόνης Παρισίων. ᾿Εκάρη μοναχός εἰς τήν ῾Ι. Μονήν ᾿Αγκαράθου τό 1977, ἐχειροτονήθη εἰς Διάκονον ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου ᾿Αλεξανδρουπόλεως κ. ᾿Ανθίμου τό ἴδιον ἔτος καί εἰς Πρεσβύτερον, χειροθετηθείς εἰς ᾿Αρχιμανδρίτην ὑπό τοῦ ἀοιδίμου ᾿Αρχιεπισκόπου Κρήτης Εὐγενίου. ῾Υπηρέτησεν ὡς ἐφημέριος καί ἱεροκῆρυξ τῆς ῾Ι. ᾿Αρχιεπισκοπῆς Κρήτης καί τῆς ῾Ι. Μητροπόλεως Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου, ἡγούμενος τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς ᾿Ατάλης – Μπαλῆ Μυλοποτάμου καί Γραμματεύς τῆς ῾Ιερᾶς ᾿Επαρχιακῆς Συνόδου Κρήτης. Μητροπολίτης Ρεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἐξελέγη τήν 24ην ᾿Οκτωβρίου 1996 καί ἐχειροτονήθη τήν 2αν Νοεμβρίου 1996.

᾿Ονομαστήρια· 3 Σεπτεμβρίου.

 

     ῾Ο Σεβ. Μητροπολίτης ᾿Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου, ὑπέρτιμος καί ἔξαρχος Πεδιάδος, κ. ᾿Ανδρέας (Νανάκης), ἐγεννήθη ἐν ἔτει 1957 εἰς τό ῾Ηράκλειον Κρήτης. Πτυχιοῦχος τῆς Παιδαγωγικῆς ᾿Ακαδημίας ῾Ηρακλείου καί τῶν Τμημάτων ῾Ιστορίας καί Θεολογίας τοῦ ᾿Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. ᾿Ανηγορεύθη διδάκτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ὅπου καί διδάσκει ὡς Καθηγητής τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς ῾Ιστορίας. ᾿Εκάρη μοναχός εἰς τήν ῾Ι. Μονήν ᾿Αγκαράθου καί ἐχειροτονήθη Διάκονος (1988) καί Πρεσβύτερος (1992) ὑπό τοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Τιμοθέου. Διετέλεσεν πρῶτος Σχολάρχης τῆς ᾿Ανωτέρας ᾿Εκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κρήτης (1992-94). Συνέγραψε μονογραφίας καί μελέτας περί τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῆς Κρήτης καί τοῦ νεωτέρου ῾Ελληνισμοῦ. ῾Η ῾Ιερά ᾿Επαρχιακή Σύνοδος τῆς ᾿Εκκλησίας Κρήτης ἐξέλεξε αὐτόν πρῶτον Μητροπολίτην τῆς νεοσυστάτου ῾Ι. Μητροπόλεως ᾿Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου καί Βιάννου. ᾿Εχειροτονήθη ᾿Επίσκοπος τήν 3ην Νοεμβρίου 2001.

᾿Ονομαστήρια· 4 ᾿Ιουλίου.